чум
{{{2}}}
[вироиш]Имло
[вироиш]Талаффуз
[вироиш]IPA: tg, /t͡ʃum/
Қисми нутқ
[вироиш]чум — калимаи гуфторӣ, ҳиссача (калимаи пуркунандаи нутқ).
Сарф (шаклбандӣ)
[вироиш]Калима сарф намешавад.
- Ягона: чум
- Ҷамъ: —
- Изофа: истифода намешавад
- Бо пасояндҳо: истифода намешавад
Калимаи «чум» шакли ягона дорад ва дар ҳама мавқеъҳо бетағйир мемонад.
Грамматика
[вироиш]Ҳиссачаи гуфторӣ, тағйирнопазир.
- Метавонад мустақилона ё пеш аз ҷумла истифода шавад.
Маъно
[вироиш]ин калимаро ба тавре надонистанд истифода мебаранд, лекин ин калимаро мешавад худашро тоқа истифода бурда, аммо одамон ин калимаро бо маънояш истифода мебаранд
Истифода
[вироиш]Калимаи «чум» асосан дар нутқи гуфтории ғайрирасмӣ истифода мешавад. Дар забони адабӣ кам ба назар мерасад.
Намунаҳо
[вироиш]- Чум ман намедонам.
- — Ту намедонӣ бародарамон гиҷо рафт?
— Чум, ман намедонам, дар ҳаминҷо буд, гуҷои баромад рафт!
- — Ман намедонам, вайро пурсам ё не, мумкин вай надонад.
— Чум, пурсаш, шояд вай медонад.
Калимаҳои наздик ба маъно
[вироиш]- намедонам
- мумкин
- ба фикрам
Эзоҳ
[вироиш]Дар амал калимаи «чум» бештар бо маънояш истифода мешавад, на ҳамчун калимаи мустақили луғавӣ. Бисёре аз гӯяндагон онро бе дарки дақиқи вазифаи грамматикӣ ба кор мебаранд.
Истинодҳо
[вироиш]- Нутқи гуфтории тоҷикӣ