соз

Тоҷикӣ

Соз 1

соз (ساز)

Феъл

1. асоси замони ҳозираи сохтан 1
2. ҷузъи пасини баъзе калимаҳои мураккаб ба маънои кунанда, созанда: соъатсоз, роҳсоз

Соз 2

соз (ساز)

Исм

1. асбоб, анҷом; ҷиҳоз, сомон ◆ Ӯро чиҳил ҳазор мард дод ва хазина ва созе тамом. Маҷмаъу-л-ансоб ниг. созу барг
2. тартиб, вазъ ◆ Чу ин карда шуд, сози дигар ниҳод, Замона бад-ӯ шоду ӯ низ шод. Абулқосим Фирдавсӣ ниг. ба соз овардан, созу ниҳод
3. тайёрӣ, омодагӣ, таҳия ◆ Ҳар кас, ки сози рафтан надорад, бозгардад. Маҷмаъу-л-ансоб ниг. соз додан, соз кардан, сози чизе кардан
4. созиш, мудоро; мувофиқат ◆ Имшабе бо шикебу соз бикӯш, Дил бинеҳ бар вазифаи шаби дӯш. Низомии Ганҷавӣ

Соз 3

соз (ساز)

Исм

1. мусиқӣ яке аз асбобҳои тории мусиқӣ, монанди танбӯр, чанг, тор ва ғ. ◆ Сабзаву боғу баҳору мутрибу созу рубоб, Муғтанам дон, эй париваш, айши ин ҳангомро. Муҳӣ ниг. ба сози касе рақсидан
2. мусиқӣ оҳанги мусиқӣ ◆ Саъодат ба ман рӯй бинмуд боз, Навозандаи соз бинвохт соз. Низомии Ганҷавӣ
3. мусиқӣ ҷӯр, мувофиқ, созгор кардан ◆ Хуш он кас, ки дар пардаи гуфтугӯ, Хамӯшӣ бувад сози оҳанги ӯ. Мирзо Абулқодири Бедил ниг. соз кардан

Соз 4

соз (ساز)

Сифат

1. тайёр, омода
2. муносиб, мувофиқ, хуб
3. ниг. соз будан

Соз 5

соз (ساز)

Исм

1. мусиқӣ абзори тавлиди садо, ба ғайр аз садои инсон, дар мусиқӣ