Ҷаҳиш ба мӯҳтаво
абир (عبير)
- навъе аз хушбӯиҳои хушк аз қабили мушк; номи хушбӯии сиёҳтоб, ки аз сандалу гулоб ва мушку заъфарон омода мешавад
- ФАРҲАНГИ ТАФСИРИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ (иборат аз 2 ҷилд). Зери Таҳрири НАЗАРЗОДА С., Сангинов А., Каримов С., М.Ҳ. Султон — Душанбе 2008